Een paar maanden geleden hadden we besloten er met twee een klein weekje op uit te trekken van 11 tot 15/7, aangezien dit uitkwam met de planning van de vakantiekampen. Mijn vrouw wist dat ik de Ventoux wel eens wilde oprijden dus reserveerde ze een B&B in Gordes, een klein uurtje onder de Mont Ventoux. Groot was onze verassing toen we een tweetal weken voor de reis doorhadden dat de tour zou aankomen op de Ventoux tijdens ons verblijf op donderdag 14 juli, de Franse nationale feestdag…

Gezien de tourrit van donderdag 14/7 naar de Ventoux, wilden we al op dinsdag 12/7 naar boven fietsen vanuit Sault, een uurtje rijden vanuit ons verblijf. Het weer was heel betrokken en er waren wat regenbuien voorspeld. We hadden ca. 23°. Ondanks de minder goede weersvoorspellingen, wilde ik fietsen want er waren rukwinden voorspeld voor woensdag en donderdag. Hier en daar stonden ook borden dat de wegen zouden afgesloten worden op woensdag vanaf 12 of 13u voor de tourrit van donderdag 14/7.

We waren rond 12u klaar om de rit aan te vatten in Sault. De vrouw met de e-bike (inclusief bevoorrading voor ondergetekende), en ik met mijn koersfiets. De rit uit Sault  (28km) gaat eerst langs mooie lavendelvelden en is niet te steil. Het was leuk fietsen en leuk dat we dit met twee konden doen. Els moest goed letten op de batterij (niet veel ondersteuning anders hield die het niet) want zo'n rijwiel van meer dan 20km wil je niet op eigen kracht naar boven sleuren. Onderweg ben ik menige fietser gepasseerd, gegroet en soms een praatje gemaakt. Na een 12 tal km was er een stuk dat vlakker ging en soms wat bergaf. Ik kwam bij een Engelsman die woonde in Kent (home to Bradly Wiggings !) en we fietsen samen tot Chalet Reynard waar ik Els opwachtte (ca. 21km gefietst en ongeveer 6km van de top). Daar was het heel wat frisser en dus deed ik mijn kaoske aan.

Van daaruit fietsten we continu een pak steiler en tussen een aaneengesloten rij campers met verklede toeschouwers, verkleumde echtgenotes van die verklede toeschouwers en veel vlaggen die het te verduren hadden met de wind. Leuke ambiance, alhoewel de meeste mensen de binnenkant van hun camper nog leuker vonden gezien het weer. Na een dikke 2u waren we boven en uiterst tevreden natuurlijk. Het was er een tiental graden met redelijk wat wind. Snel enkele bewijsstukken verzameld van onze prestaties (snoepen gekocht aan de kraampjes die er zijn en natuurlijk: de foto's), vooral niet vergeten te eten en dan terug naar Chalet Reynard.

Daar bleef Els achter en ik deed de afdaling richting Bedoin. Fantastische afdaling was dat, opnieuw rijen campers en tenten maar vooral steil ! Regelmatig een goed stuk in de 50 en zelfs soms stukken boven de 60, wat een plezier ! Beneden maakte ik rechtsomkeer in Bedoin Les Bruns (gehucht van Bedoin). Dan vatte ik de klim aan die ook voorzien was voor de tourrit van do 14/7. Op de weg waren allerlei aanmoedigingen geschilderd. Van 'Pussy riders go !', over 'Courage a tous !' en ook  redelijk onderaan 'Vai Nibali ! (gaaaan Nibali !). Ik was benieuwd of Nibali dat zou lezen en er iets mee zou doen...

De klim van op deze kant was het traject voor de tour. Onderweg groette ik vele toeschouwers die me aanmoedigden, leuk ! Ik passeerde enkele Vlamingen die onze Etixx-like fietstenue herkenden en supporterden. Onderweg nog twee Nederlands feestcampings gepasseerd, met het gebruikelijke enthousiasme, muziek en pruiken, high fives,... Ik vergeet bijna te zeggen dat het wel heel steil en lastig was. Maar door al die ambiance had ik daar niet te veel last van. Boven aan Chalet Reynard gekomen at ik een pannekoek en daalden we dan terug af richting Sault. Rond 6u waren we terug aan de wagen, 72km en 2000hm volgende de Garmin.

Omdat de zon meer uit zat, stond voor woensdag 13/7 een rit van in Malaucene op het programma naar de top (21km, 1558hm van in Malaucene). De vrouw fietste niet mee en zou mij opwachten in Bedoin (fantastisch zo'n taxi service). Er stond veel wind die de wolken grotendeels had opengeblazen waardoor je ook verder kon zien. Er waren minder fietsers op dit traject. Na een vijftal km rijden vanuit Malaucene was er een stuk waarbij je, zowel links als rechts, kilometers ver kon kijken over het landschap. Prachtig !

Op zo'n lange rit kan je lang nadenken en na twee dagen begon ik een patroon te herkennen in de vraag: welke fietsers halen mij in, en welke fietsers worden door mij ingehaald ? Kale kuiten ! Dat was het verschil. Iets om te overwegen bij een volgende passage op de Ventoux...?

Onderweg zaten enkele lastige steile stukken van 11 of 12%. Als het dan terugvalt naar 6%, voelt dat aan als dalen (na al die hoogtemeters is een mens snel content). Van de kant Malaucene kom je op 6 a 7 km van de top een rond punt tegen aan de Mont Serin (Chalet Liotard of zoiets). Daar werden de auto's al tegengehouden en mochten enkel nog fietsers door met het oog op de tourrit van 14/7. Wat me ook opviel is dat je aan deze kant veel langer tussen de bomen fietst, tot zo'n 2a3km onder de top. Eens boven de boomgrens was de wind een pak geweldiger maar hij blies van opzij tegen de berg, dus niet te gevaarlijk.

Boven was er meer volk dan de dag ervoor. Na de verplichte foto begon de afdaling. Met een voet uit de pedalen en continu sterk remmen en proberen niet van de weg geblazen te worden. Het was een pak gevaarlijker dan de dag ervoor want je werd ook in de diepte geblazen. Tot Chalet Reynard ging het zo redelijk moeilijk, nadien richting Bedoin, zat ik tussen de bomen en had de wind minder vrij spel. In de afdaling naar Bedoin was er nog meer volk dan gisteren, meer toeschouwers die op de weg liepen, baanververs die nog de laatste slogans aanbrachten (ben erdoor moeten rijden en benen en fiets gezegend), verklede feestvierders, loeiend muziekinstallaties en dies meer. De snelheid van deze afdaling is echt fantastisch. Beneden in Bedoin dronken we nog iets op een terrasje. Er waren honderden campers en wielertoeristen, niet te doen gewoon. Op de terugweg richting Gordes volgden we het traject van de rit van 14/7 in omgekeerde zin, kwestie van een goede plek te kiezen voor de volgende dag.

Terug in onze B&B kreeg ik een sms van mijn broer met de melding dat de rit van 14/7 niet tot de top zou gaan maar wel eindigen aan Chalet Reynard. Verstandige beslissing gezien de omstandigheden (wel pech voor de bezitters van de campers tussen Chalet Reynard en de top....).

Op donderdag 14/7 gingen we dan kijken op een zes-tal km van onze B&B op de Col des Trois Termes (ca. 550m hoog, laatste col voor de Ventoux). We waren daar rond 13u en stonden ca. 50m onder de top van de col. Mooi weer, maar wel redelijk wat wind, Veel volk, enorm goeie ambiance met een stel jonge gasten die verkleed waren, muziek maakten en het publiek een goede opwarming gaven. Een beetje later passeerde de tourcaravaan. Wat was dat allemaal… petjes, stylo’s en ander gerief naar ons hoofd gehad en enthousiast meegebracht voor thuis. Sommige toeschouwers riskeerden zowaar hun leven om er als de kippen bij te zijn. Even later kwamen de renners. In de kopgroep zagen we Thomas De Gendt en Sep Vanmarcke goed rijden. Even later een tweede groepje, Nibali nog net voor het peleton en ik moet zeggen dat het al te hectisch was om nog veel volk te herkennen (deden we ’s avonds wel op de filmpjes die mijn vrouw maakte op de telefoon). Leuk om de passage van de tour eens meegemaakt te hebben. Nadien was er de farce met de fiets van Froome, waardoor de overwinning van De Gendt overschaduwd werd. Later kwam dan het nieuws van het drama in Nice waardoor de ganse tour natuurlijk overschaduwd werd.

In elk geval een leuke korte fietsvakantie gehad, voor herhaling vatbaar die Ventoux.