Hey! 

Ik weet niet goed waar te beginnen maar ik denk dan.. bij het begin. 

Een viertal jaar geleden kwam ik in de club, onder de vleugels van Bert, want ik had nog geen meter op een koersfiets gezeten. Bert heeft me voor een stuk geleerd wat het is om in een fietsclub te fietsen, te lachen, (te blijven plakken), maar vooral om te genieten van de sport. 

Het is in mijn karakter weggelegd om altijd sneller / meer / extremer te gaan dus begon ik eens met een bende naar Picardië te gaan en kon zo proeven van een GF, wat enorm meeviel en kreeg dus de smaak te pakken. 

Wat de meesten weten is dat ik ondertussen ook was beginnen lopen en sporadisch eens begon te zwemmen. Wat oorspronkelijk als wild idee ontsprong bij een familiefeest, schreef ik me in voor mijn allereerste triatlon, meteen dan nog een speciaal geval, Nisraman. Ik kwam daar over de meet en ik weet nog dat de mensen die erbij waren in mijn ogen zagen dat ik verkocht was. 

Bijgevolg ben ik meer en meer naar triatlon gaan overhellen, dan naar louter het fietsen alleen en sloot me dan ook aan bij de club van mijn stiefvader en nog steeds huidige club RatRace Oudenaarde, waar Steven uiteindelijk ook bij is gekomen. 

Wanneer je doelstellingen zet in triatlon, gaat dit niet zonder training. Zeker wanneer je doelstellingen hoger en hoger worden moet je meer rekening gaan houden met schema's en opofferingen. Neem daar dan nog eens bij dat ik door mijn werk constant in ploegen werk, veel weekends doe en dan nog meestal de nacht in het weekend. 

De mensen die mij volgen op Strava merken dit ook dat wanneer ik in een voorbereidingsfase zit ik hele weken door moet trainen met schema's. Volgend jaar in augustus staat dan ook een volledige Ironman op de planning in Maastricht (3.9 zwemmen - 180 fietsen - 42.2 lopen, voor zij die zich afvragen). Dit houdt in dat er een begeleiding bij komt kijken met schema's die strikt moeten gevolgd worden.

Hierdoor wordt het voor mij heel moeilijk om het "quota" te behalen op zondag en zelfs zaterdag om lid te kunnen blijven in de club. Ik heb hier reeds leden van het bestuur over aangesproken en wens dan ook volgend jaar mijn plaats over te laten aan andere kandidaat leden, die wel volledig kunnen integreren in de club.

Ik heb mijn hart voor de fiets verloren in "onze" club, maar heb mijn sportief hart volledig verloren in triatlon. 

Ik heb duizenden goeie momenten gehad in de club - van ritjes - feestjes - plakken - Etixx/Davitamon - GF's. Zelfs de momenten wanneer je afziet tot je ziel uit je lijf komt beschouw ik deze hierbij. 

Ik wens dan ook iedereen, maar dan ook echt iedereen te bedanken voor de fijne omkadering in de club en speciaal dan voor Bert waar je altijd bij terecht kunt en altijd zal klaarstaan voor raad en hulp.

Ik blijf dit jaar absoluut rondrijden met de trotse kleren van onze club en zal zeker 100% inzetten om nog mee te gaan in weekends die ik kan rijden (en Picardië natuurlijk). 

Wanneer er een evenement is als Etixx zal ik altijd staan springen om te helpen. 

Opnieuw, dit is geen vaarwel, maar een tot ziens. 

Sportieve groetjes,

Pieter