Heyhey. 

Dit weekend had ik een eerste (sportieve) doelstelling die ik wenste te behalen, meer bepaald de triatlon van Nisraman. Meteen ook de eerste triatlon die ik in mijn leven zou doen. 

Zaterdagmiddag vertrokken richting Nisramon om daar de startnummers te halen, meteen onthaald door schitterend herfstweer (gietende regen / helse winden). Samen met mijn stiefvader gingen we normaal de bike-tour verkennen, maar wijselijk niet gedaan.

's Avonds alle voorbereidingen treffen qua eten (wanneer je wat eet , wat je meeneemt in wisselzone's etcetc), en hier begon mijn stress toe te nemen. Uiteindelijk gaan slapen, enfin, wat je slapen kan noemen.

's Morgens opgestaan met schitterend zomerweer en bijna geen wind, dus ideale omstandigheden! Na de hele rompslomp om de fietsen te plaatsen (koers & mtb) in de wisselzones, 10 keer overlopen of ik alles wel bijhad en klaarhad om geen tijd te verliezen in die zones 3 km bergaf richting Barrage de Nisramon, het zwemmen.

Er werd gestart in 2 waves een fullversion en een "lite" version, ik zat in de tweede voor alle veiligheid, welke begon om 10:15u. Normaal was het een wetsuitcontest maar gezien de 24(!) graden die het water had was het een nonsuitcontest, wat lichtjes in mijn voordeel speelt gezien ik niet te veel had kunnen trainen met een suit. Ik wist op voorhand dat mijn zwemmen de minste discipline zou worden dus besliste ik hier om als een van de latere in het zop te springen. 

Mijn wave bestond uit 57 deelnemers en ben uiteindelijk na 10:30m uit het water gekropen als 43e.. (zucht), maar het ging me om deelnemen, niet voor prestaties. Dat gezegd zijnde kwam natuurlijk de fietsproef en kon ik het niet laten om hier zoveel mogelijk schade in te halen.

Fietsen begon vanaf de barage via Col de Filly, onopgewarmd een colletje van 3,5km met 6% gem. Hier haalde ik meteen al een 10-tal man in van de wave. Boven de col was het altijd glooiend, altijd buitenblad en maar gaan, ondertussen blijven mensen van mijn wave inhalen (aangemoedigd door mijn volgwagen..). Toen kwam de Mur de Maboge daar aan. Eerst ga je een 5-tal km aan 70-80 km/u naar beneden, draai je linksop en godver wat is me dat. Gelukkig (dankzij Nico & Steven) was mij al duidelijk dat ik meteen op binnenblad moest zitten en liefst op een 28 vanachter. 1 km kapotgaan naar boven, denk je dat je er bent maar helaas, dan komt nog een km a la Kanarieberg. Een rotding. Daar heb ik er nogmaals wel ingehaad, na het fiesten had ik uiteindelijk 23 plaatsen goedgemaakt. Fietsen beëindigd aan 19,3 km - 25,4 gem - 492hm.

Na het fietsen komt een MTB-proef van 16km met 520hm om U tegen te zeggen. Enorm technisch, geen meter afsfalt (leuk wel). Je gaat naar beneden duiken, door de Ourthe, meteen 3km rotstijl klimmen, om weer naar beneden te duiken om dan weer door de Ourthe te ploeteren, om dan.. natuurlijk weer rotstijl naar omhoog te kruipen. Wanneer je dan denkt dat het rustiger zal worden beklim je de Maboge opnieuw, maar langs een grintpad (waarom ook niet). Hier begonnen mijn quadriceps toch wat op te spelen. Uiteindelijk binnengebold op 1u16 en blij dat ik mocht gaan lopen. 

De loopproef is een trail van 5km (leuk denk je dan, vingers in de neus!) Helaas, want het is met 420hm. De eerste kilometer is zachtjes naar beneden om dan recht door de Ourthe te gaan voor een paar honderd meter. Kom je uit het water en is het recht naar omhoog (gelukkig zoals een col) om dan boven weer recht naar beneden te duiken (slieren). Hierna kom je op een klein plateau waar een bordje staat met "2km to finish". Heerlijk gevoel. Je krijgt zelfs een gelletje aan dat bord, en ik maar afvragen waarom. Toen bleek achter de bocht een bord te staan met daarop "The Wall - Gem 30% - Max 49% - 350m lang". En gaan denk je dan. Hier was het gewoon flirten met krampen in de quadriceps, die het die dag al enorm te verduren hadden gekregen. Uiteindelijk binnengekomen op 32 minuten, wat veel sneller was dan ik voordien had gehoopt. 

Uiteindelijke tijd was 2:58 uur, wat me op de 23° plaats bracht van de 57 in scratch, en 18° plaats in mijn leeftijdscategorie. Eerste doel was beëindigen, maar merken dat ik mooi in de middenmoot zat (net voor de 1e van de dames) was super. 

Bemerking voor mezelf, als ik mezelf wat train op zwemmen, kan ik nog beter gaan.. (en zal ik ook doen.) Ik wist op voorhand niet wat alle disciplines gingen doen met mijn lichaam en vond hier dan dat de eerste km van het lopen het zwaarste was van de volledige triatlon omdat de spieren moeten omschakelen..

Leuk feitje: Alle disciplines, uitgenomen het zwemmen is gedaan in clubkleuren en sta ook zo op de foto's (zal ev. kijken voor een upload). 

Op naar de volgende challenge "Ronde van Picardië".